Przepisy Nigelli Lawson

PRZEKĄSKI : CIEPŁE I ZIMNE

"Idea przekąski − niewielkich posiłków, które zaostrzają apetyt w czasie oczekiwania na danie główne, a przy tym stwarzają świetną okazję do wspólnych rozmów − jest niezwykle długa.

Już Grecy przed posiłkami delektowali się zakąskami, zwanymi mezédes. Na tacy, na małych talerzach podawane były przysmaki tak różne, jak jeżowce, morskie mięczaki, czosnek, jesiotry czy potrawa z małych rybek zanurzonych w winie.
Spożywanie przystawek nieobce było również starożytnym Rzymianom. Nieodłączną częścią ich uczt stały się zakąski z trufli, warzyw, kiełbas, często rozmaite sałatki, ryby, a także ser z ziołami i zapiekanki.

Przystawki mają bardzo długą tradycję również wśród Chińczyków i Arabów. Arabskie zakąski są wyjątkowo nieskomplikowane, jak podane na niewielkich talerzach oliwki lub ser, czy też bardziej wyrafinowane − purée z bakłażana bądź hummus − tradycyjna pasta z sezamu, cieciorki, cytryny.

To najprawdopodobniej właśnie Arabowie zaszczepili na Półwyspie Iberyjskim zwyczaj spożywania zakąsek. Nazwa hiszpańskich tapas (tapa, czyli nakrycie) wywodzi się od, plasterków szynki lub kawałków chleba, którymi przykrywano kieliszki z winem, żeby chronić ich cenną zawartość. Długą tradycję mają także portugalskie petiscos, jadane w południe oraz włoskie antipasti, pochodzące nawet z XVI wieku.

W większości kuchni narodowych zwyczaj serwowania przystawek w takiej formie, jaką znamy do dziś, ukształtował się w dziewiętnastym wieku. Jeszcze do niedawna we francuskich restauracjach częstym widokiem był wózek z: anchois, sardynkami, oliwkami czy sałatkami warzywnymi.

Rosjanie ze spożywania zakusek uczynili cały, poprzedzający właściwy posiłek, ceremoniał. Podobnego znaczenia dla Szwedów nabrał smorgasbord−stół z serami, mięsami na zimno czy różnymi potrawami ze śledzi.
W niedługim czasie także kuchnie innych narodów doceniły zwyczaj spożywania przystawek, który z oczekiwania na posiłek czyni prawdziwe towarzyskie wydarzenie.

Przystawką lub przekąską może być, właściwie prawie wszystko, sedno tkwi w ilości. Przystawka nie powinna sycić, a raczej wyostrzać zmysły smaku i wzmagać apetyt. Urok zimnych przystawek polega zwykle na ich dużej rozmaitości, są one nie tylko smaczne, ale i ładne. Przystawki zimne można nie tylko wcześniej przygotować, ale także wcześniej poukładać na talerzach i półmiskach.

Przystawki mogą być najrozmaitsze. Faszerowane przeróżnymi pastami warzywa, sery, ryby, jaja, wędliny, galarety.

Przystawka gorąca na przyjęciu, powinna być tylko jedna. Ma ona niestety tę wadę, że trzeba się nią zajmować wtedy, gdy są już goście. Wyjątkiem (bardzo wygodnym) jest zupa − nawet najbardziej luksusowa jest stosunkowo tania i można ją najczęściej przygotować nawet poprzedniego dnia, i to z korzyścią dla smaku. Znakomite są również wszelkie słone wypieki podane na gorąco, a także zapiekane warzywa.

Z samych niejako przystawek możemy urządzić całe przyjęcie i będzie to po prostu zimny bufet.

Przystawki i przekąski powinny sycić również oko − im są ładniejsze i oryginalniej podane, tym lepiej. "

Źródło: Foody

Źródło: Kuchnia Polska. Przepisy dawne i nowe.

Copyright © 2009 by nigellalawson.pl | All rights reserved. | Design by Misiek